غروب

ghorobedeltangi — Sun, 01 Jul 2007 10:05:25 GMT

سلام ...

با غروبی دیگر ... در طلوعی دیگر منتظر حضور شما هستم ...

و اما این هم آدرس جدید اهل دریا ....

امیدوارم در طلوع جدید هم یاری ام کنید .

مي خواهم...

ghorobedeltangi — Sat, 31 Mar 2007 07:57:18 GMT

مي خواهم در پوچي زندگي بخوابم و ديگر بيدار نشوم....

آمدن ها و رفتن ها

ghorobedeltangi — Mon, 19 Mar 2007 13:38:18 GMT

نمی دانم شاید هر دست بهانه ایی دارد برای شکستن برای رفتن...
دعا کردم که بیایی وبمانی کنار پنجره تا باران ببارد...
یک بار یادمه بچه بودیم رفتیم بیرون کلی بندو بساط بود .سر ظهر سفره را باز کردیم که مثلا کمی از هوای پاک استفاده کنیم همین که غذا را گذاشتیم یک "باز" نمی دانم از کجا پیداش شد همه را برداشت .. هنوز هم که سال ها ست می گذرد این خاطره از ذهنم پاک نشده است نمی دانم شاید او آمده بود سهم خودش را بر دارد!!شاید سهم ما هم این است آمدن ها ..رفتن ها...وهیچ گله ایی نیست واگر هم باشد دیگر حوصله ایی نیست...دوستی می گفت آخر هر خرابی آبادیه... می دانم فرداها را خواهید ساخت!!!

چقدر زود دیر می شود ...وتو چقدر زود می روی .... چقدر زود رفتی !!!

ghorobedeltangi — Fri, 16 Mar 2007 17:11:18 GMT

با احترام وعشق ...

تقدیم به عشقم که رفت ... !

ناصریا

چگونه باور کنم لحظه های بی تو بودن را ٬ شب و روز دیده حسرت بارم بر سنگ

فرش خیابان می لغزد. لحظات دور از تو بودن چون نیشتری بر جان خسته ام

فرو می رود چشمانم هر لحظه سایه ای را به امید دیدن قامت استواری چون تو

می بلعد و آخر تو میدانی برایم چه مفهومی داری!


اینک زمان متوقف شده است ...   ۲۹ /۹ /۸۵

انگار عقربه های ساعت سال هاست که به خوابی طولانی فرو رفته اند، چرا!؟

خدایا کمک کن شاید این دقایق نفرت انگیز زمانی به اتمام برسد.

اما کی !؟

صدای پرندگان آزارم میدهد، می خواهم بخوابم امه نمی شود، چرا!؟

چراغ اتاق را خاموش می کنم اما نه ...

چند ساعت قدم میزنم ....

اما فایده ای ندارد...

***

امروز دوباره دلم گرفته بود ٬ مثل دیوانه ها رفتم سراغ خاطراتم و گشتم ٬ خاطرات با تو

بودن را زیر برگی از یادگاری هایت یافتم اما امروز حضورم برایت غریبه است ! نمی دانم

چرا ؟ فقط می دانم که امروز دیگر خورشید مهر گرفت . امروز دیگر رود مهربانی ات آب

را به رودخانه ی بی آبم جاری نمی کند . امروز دیگر دریا موج هایت را به روی ساحل

سوزانم نمی راند . امروز دیگر تو نیستی !
فقط و فقط خاطره هایت مرا به زنده بودن می راند .

***

میدانم گوشه ای از زندگی من بر چهره ی تو نگاشته شده و نام بی نشانی ات

برگ هایی از دفتر زندگیم را پر کرده . می دانم هزار و یک شب بی خوابی از تو

طلب دارم اما بدان در تو دنبال خیلی چیزها گشته ام . من در تو به شعر هایم

رسیده ام . فقط تو میبینی که وقتی باران می بارد چگونه اشک های من روی

دیوارهای خاطره پیچک می شوند . نگاهم را از آن سوی روزهای کودکی تا به

امروز که کنار این گل ها و تو نشسته ام به یاد بسپار . می دانم که در ناگزیر

روزی دیگر باز می آیی . به انتظارت خواهم نشست .

ای تنهایی ٬ تو امشب در لحظه هایت اشک و برف٬ آتش و مرا داری و من در تو

زندگی ام را دگر باره مرور خواهم کرد.

***

امشب به سوگ آرزو هایم نشسته ام و در غم نبودنت اشک فراق می ریزم .
امشب شمع حسرت آرزوهای بر باد رفته ام ذره ذره آب می شود .
امشب برای مرگ آرزوهایم لباس سیاه پوشیده ام .
کاش امشب کسی برای عرض تسلیت به خانه ی دلم می آمد .
کاش امشب تو بودی و دلداری ام می دادی و دفتر کمال آرزوهایم را ورق

می زدی ٬ اما افسوس که تو نیستی و زندگی بی تو قشنگ نیست ...!
نگران ثانیه هایی هستم که بی خودی در گذر زمان تلف می شوند و انتظار دیدن

تو را می کشند .من نگرانم که چگونه میتوان آن همه محبت را فراموش کرد .

آن روزها را به یاد دارم ، که تنها تو بودی توانستی با آن صدای دلنشینت

گوشم را نوازش بدهی و مرا از دنیای تاریک خودم بیرون بکشی . نگران

فرداهایی هستم که بی حاصل اند کاش بیایی و ببینی که چطور بدون تو

در میان ثانیه های انتظار گم شده ام .

توقع...

ghorobedeltangi — Sun, 03 Sep 2006 04:06:18 GMT

از آدمایی که مغز گوسفند می خورن و زبون گوساله
از آدمایی که توی توالت به مسایل مهم زندگیشون فکر می کنن
از آدمایی که موقع خریدن جوراب اصلا به احساسات انگشت کوچیکه پاشون توجه نمی کنن
ازآدمایی که مادران رنج دیده ( جماعت مرغ ) رو به صورت سوخاری دوست دارن
از آدمایی که وقتی در مورد عشق صحبت میشه یاد اتاق خواب می افتن
از آدمایی که یه سوسک عیالوارو زیر پاشون می ترکونن و لبخند می زنن
از آدمایی که یواشکی می خندن و بلند و بلند گریه می کنن
از آدمایی که ...
وقتی فکرشو می کنم می بینم نه ...
واقعا نمی شه توقعی داشت .

تو آدمی؟

ghorobedeltangi — Thu, 31 Aug 2006 04:37:18 GMT

به آدمای اطرافم نگاه میکنم بهشون فکر میکنم بعضی وقتا از اول فکر میکنم که اصلا اینا آدمن؟ اصلا نشانه های آدمیت چیه؟ خودم دارمشون؟ صداقت مهربانی ، عشق، ایثار ، وجدان ... تا حالا وقت کردید با خودتون حرف بزنید؟ با روحتون ؟ وقتی میخواین با کسی صحبت کنید همونقدر که به جسمتون میرسید به روحتون هم میرسید؟ به آدمایی که باهاشون در ارتباطید چی، فکر میکنید؟ سعی میکنید بشناسیدشون؟ یا فقط میخواید اونا رو مثل خودتون کنید؟ در مورد ایثار چی؟ تا حالا به خاطر دوستاتون بدون اینکه اونا بفهمند چه کارایی کردی؟ چقدر سعی کردی اونا رو بالا ببری ؟ یا تا حالا فقط تظاهر به این کردی که دوسشون داری؟ یا فقط خواستی ازشون استفاده کنی؟چند بار از ته دل به کسی گفتی دوست دارم؟ یا تا حالا اصلا نگفتی؟ چند بار بعد از انجام یه کاری به وجدانت رجوع کردی؟ یا همش میخوای ازش فرار کنی؟ واقعا چقدر چند بار؟؟؟؟؟ اصلا تا حالا به این سوالایی که گفتم فکر کردی؟ از امروز دیگه بی تفاوت نباش مخصوصا نسبت به آدمای اطرافت چون هر حرفی از جانب تو هر حرکتی از طرف تو ممکنه برای هر کس یه معنی داشته باشه. پس اول بشناسشون ( در مرحله اول خودتو بشناس) بعد باهاشون ارتباط برقرار کن. و در آخر سعی نکن آدما رو عوض کنی، کاری که من میخواستم انجام بدم اما واقعا فقط وقت خودم رو تلف کردم سعی کنید همفکرای خودتون رو پیدا کنید و اینو بدونید که: برای هر آدمی حتما یک همفکری وجود داره فقط باید چشماتونو باز کنید و باطن افراد رو ببینید ...

زندگی کتابی است پرماجرا ، هیچگاه آنرا به خاطر یک ورقش دور مینداز

ghorobedeltangi — Sat, 26 Aug 2006 03:45:18 GMT

سلام دوستان

عشق فضایی به وجود می آورد که در آن درهای تازه ای به روی ما گشوده می شود و عشق یک موقعیت تاریک و روشن به وجود می آورد تنها در این لحظه است که می فهمیم چه چیزی واقعی و چه چیزی غیرواقعی است. در هنگام عاشق شدن به نهایت توانمان و به نقطه اوجمان وقوف می یابیم اما ما آنجا نیستیم و به همین دلیل اندوهگین می شویم. درعشق دو قلب به هم نزدیک می شوند اما در این نزدیکی می توانیم جدایی را ببینید و این اندوه عشق است. و تنها زمانی از درد آن رها خواهیم شد که بطور کامل ذوب و محو شویم و چون موجی در اقیانوس ابدی وجود باشیم و از خود مرکزی نداشته بلکه مرکز کل مرکز خود ما خواهد شد و اضطراب و درد و رنج محو می شود و به ظرفیت واقعی دست می یابیم. این روشن بینی است .

مي خواهم تو را صدا بزنم

ghorobedeltangi — Thu, 27 Jul 2006 13:43:18 GMT

مي خواهم تو را صدا بزنم ولي زبان ندارم

مي خواهم به سويت بيام ولي توان ندارم

مي خواهم تو را ببينم ولي چشم ندارم

من در قلبم تو را دارم

پس با قلبم تو را صدا مي زنم

و با قلبم به سوي تو مي ايم

وبا قلبم تو به تو نگاه مي كنم

هنوز در جاده انتظار نشسته وچشمانم را به آسمان بیکران دوخته ام.

هنوز گریه هایم را زیر باران پنهان می کنم
باز در انتظارم که بیایی

بیا تا پیش از این نگاهم غریب نماند

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

می دونم می خوای بری

ghorobedeltangi — Thu, 27 Jul 2006 13:39:18 GMT

می دونم می خوای بری
منو تنها بذاری
می دونم چشات می گن
دیگه طاقت نداری
می دونم خسته شدی
مرغ پر بسته شدی
دیگه تو بال و پری
واسه پرواز نداری

می دونم دست تو نیست
رفتن و پر زدنت
آخه اگه با تو بود
من بودم همسفرت

می دونی رفتن تو
توی تقدیر منه
گریه های بی صدا
سهم فردای منه

می دونی مال منه
همه ی جدایی ها
همه ی غم های دنیا
همه ی تنهایی ها

می دونی اشکای من
مث بارون می بارن
آخه تو که نباشی
دیگه مانع ندارن

همیشه....

ghorobedeltangi — Thu, 27 Jul 2006 13:38:18 GMT

هميشه غمگينترين و رنج آورترين

لحظات زندگي آدم توسط همون كسي ساخته هميشه كه شيرينترين و به ياد مانده ترين لحظه ها

را براي آدم ساخته.